در تاریخ چهارم بهمن نود و یک، ساعت هفت عصر

 

یک جوری مثل بعضی از سیگاریها که سیگار یکهو دلشان را میزند و یکهو ترک میکنند، همین الان کَسٍل ویل و تا حدی فیس بوک هم یکهو دلم را زد. 

تا جایی که الان که بلند شدم بروم پایین و یک کمی به خانه و آشپزخانه رسیدگی کنم، از ذهنم گذشت  برگردم بطور کلی کامپیوتر را بر خلاف هر شب که تا حدود دوی صبح روشن است، همین حالا خاموش کنم.


خدا کند این حس با من بماند و دنیای مجازی ام خلاصه شود به گشتی در گودر و نگاه گذرایی به فیس بوک و نوشتن وبلاگ.  

/ 0 نظر / 10 بازدید